Modestoornissen

Labels geven mensen houvast, controle over de situatie. Elke ouder die met z’n handen in het haar zit over het gedrag van zijn kind, snapt dat maar al te goed. Aan de andere kant werken labels ook als self fulfilling prophecies: kom als kind maar onder het stempel ‘lastig’ vandaan als de leerkracht of de ouders daartoe eenmaal hebben besloten.
De neiging om mensen in hokjes in te delen wordt steeds groter. Men wijdt dat aan de nerveuze tijdgeest. Mensen, of kinderen, die ‘afwijken’, maken anderen onzeker. En er is al zo veel stress, onzekerheid en zo weinig tijd…

Onderzoek toont aan dat het aantal lastige kinderen niet toenneemt, maar dat ouders alerter worden. Ze zijn ook minder angstig om hulp te vragen (die in overvloed beschikbaar is) en hebben toegang tot enorm veel informatie m.b.t. ‘afwijkende gedragingen’.
In een maatschappij die veel van mensen vraagt, maar ook een ruime gereedschapskist ter beschikking stelt om reeel gedrag om te smeden tot gewenst gedrag, is het dus niet verbazend dat de labels, etiketten en diagnoses bloeien.
Het helemaal begrijpen van afwijkende kinderen, zal overigens nooit lukken en dus ook niet om er helemaal greep op te krijgen. Opvoeders zullen altijd voor raadsels geplaatst blijven, net als de deskundigen zelf. Dus ook in de van informatie vergeven prestatiemaatschappij, blijft het verstandig psychologische kennis te combineren met nuchterheid. Bovendien is het houvast van een label tijdelijk. Je moet met je ‘afwijkende’ kind thuis immers gewoon verder…..